المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
442
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
ناچيزند ، ( در مقابل خدا ) به خاك مىافتند . امام على النقى عليه السّلام فرمود : وقتى كه شيطان تو را دچار اين گونه وسوسهها مىكند تو وسوسههاى او را بوسيلهء آنچه كه من به تو تعليم كردم ريشهكن نما . فتح ميگويد : به امام عليه السّلام عرض كردم : فدايت شوم گره از كار من گشودى و وسوسهء شيطان لعين را براى من كشف كردى ، زيرا شيطان اين گونه وسوسهها را در دل من جاى داد كه شما خدا خواهيد بود . فتح گويد : امام على النقى عليه السّلام سجدهء ( شكر ) بجاى آورد . شنيدم كه در سجده ميگفت : پروردگارا من ناچيز براى تو به خاك افتادهام و فروتنى كردهام . بعد از آن به من فرمود : اى فتح نزديك بود كه گمراه شوى ، عيبى ندارد ، چه بسا هلاك شد آنكه بايد هلاك شود ، اگر تو بخواهى خدا تو را مىآمرزد . فتح گويد : من به جهت اينكه خدا وسوسههاى شيطان را برايم كشف كرد با خوشحالى خارج شدم . فتح گويد : من در منزل بعدى خدمت امام على النقى عليه السّلام رفتم ، ديدم آن حضرت تكيه كرده ، در مقابلش يك مقدار گندم برشته بود كه آن بزرگوار آنها را مخلوط ميكرد . شيطان مرا وسوسه كرد كه امام نبايد چيزى بخورد و بياشامد ؟ امام به من فرمود : بنشين ، ما هم نظير پيمبرانيم ، پيغمبران هم ميخوردند و هم مىآشاميدند ، در بازار راه ميرفتند ، هر جسمى احتياج به غذا دارد مگر خالق اجسام كه واحد و ايجاد كنندهء اشياء است ، جسم را به وجود مىآورد ، شنوا و دانا است پاك و منزه است از آنچه كه ستمكيشان ميگويند ، مقام خدا بسيار